İki Kapı Arasında Bir Nefes
Geçtiğimiz günlerde babamın ameliyat sürecinde yanında refakat ettim. Yakın zamanda annemi kaybettiğim için yeniden hastane koridorlarına dönmek benim için çok zordu. Hem babam hem de benim için tekrardan duygusal bir sınav oldu. Operasyon normal bir insan için son derece basit ve rahattı. Ancak yılların yorgunluğu ve yüksek tansiyonu olan 82 yaş biri için basit diye birşey yoktu. Birbirimize çaktırmamaya çalışsak da bu risk içten içe ikimizi de düşündürüyordu. Operasyon günü geldiğinde babamı hazırladılar. Aslında söylenmek istenip de boğazda düğümlenen ağır cümlelerin yerini tutan kısa nasihatlerini hızlıca sıralarken, onu ameliyathaneye kadar götüren ekibin peşinden gittim. Tam sınıra geldiğimde "Kapının önünde burada bekleyeceksin." uyarısıyla durduğum yerde kaldım ve beklemeye başladım. Öncesinde araştırma yaptığım ve sorup soruşturduğum için yarım saat, hadi yaşından dolayı en fazla 1 saat süreceğini biliyordum. Ama vakit akmıyor, sanki yerinde öylece sayıyordu. İçerde ...